Rozdział XXX. Szczególne prawa i obowiązki pracowników

§ 188

  1. Nauczyciel akademicki zatrudniony w Uniwersytecie może podjąć dodatkowe zatrudnienie w ramach stosunku pracy tylko u jednego dodatkowego pracodawcy prowadzącego działalność dydaktyczną lub naukowo-badawczą.
  2. Podjęcie przez nauczyciela akademickiego dodatkowego zatrudnienia wskazanego w ustępie 1 wymaga zgody rektora, z wyjątkiem zatrudnienia w jednostkach wskazanych w art. 129 ustęp 4 ustawy. Podjęcie zatrudnienia bez zgody rektora stanowi podstawę wypowiedzenia stosunku pracy, jeśli Uniwersytet jest podstawowym miejscem pracy nauczyciela akademickiego.
  3. Nauczyciel akademicki prowadzący działalność gospodarczą informuje o tym rektora, jeśli Uniwersytet jest dla niego podstawowym miejscem pracy.
  4. Nauczyciel akademicki zatrudniony w Uniwersytecie jako podstawowym miejscu pracy nie może pełnić funkcji kierowniczych u dodatkowego pracodawcy prowadzącego działalność dydaktyczną lub dydaktyczno-badawczą.
  5. Podjęcie dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku pracy przez rektora wymaga uzyskania zgody senatu. Podjęcie dodatkowego zatrudnienia w ramach stosunku pracy przez dziekana wymaga zgody rady wydziału.

§ 189

  1. Nauczyciel akademicki składa oświadczenie, w którym upoważnia wybraną podstawową jednostkę organizacyjną Uniwersytetu do zaliczania go do minimum kadrowego jednego kierunku jednolitych studiów magisterskich albo jednego kierunku studiów pierwszego oraz drugiego stopnia albo jednego kierunku studiów tylko pierwszego stopnia albo jednego kierunku studiów tylko drugiego stopnia.
  2. Nauczyciel akademicki może dodatkowo złożyć w jednostce organizacyjnej Uniwersytetu albo w jednostce organizacyjnej innej uczelni co najwyżej jedno oświadczenie, upoważniające tę jednostkę do zaliczenia go do minimum kadrowego jednego kierunku studiów pierwszego stopnia.
  3. Oświadczenia, o których mowa w ustępach 1 i 2, składa się przed rozpoczęciem roku akademickiego, nie później jednak niż do dnia 30 czerwca roku poprzedzającego rok akademicki lub przed rozpoczęciem semestru w przypadku zmian w zatrudnieniu wpływających na minimum kadrowe.

§ 190

  1. Nauczyciel akademicki zatrudniony na podstawie mianowania lub umowy o pracę może zostać objęty zakazem konkurencji w rozumieniu art. 1011-1014 kodeksu pracy.
  2. Zakaz konkurencji może dotyczyć wyłącznie zatrudnienia lub prowadzenia na innej podstawie działalności dydaktycznej, naukowej albo organizacyjnej w innej szkole wyższej na takim samym kierunku studiów lub na kierunku studiów realizującym podobny program nauczania, jaki prowadzi jednostka podstawowa Uniwersytetu, w której pracownik jest zatrudniony.
  3. Działalnością konkurencyjną nie jest zatrudnienie lub prowadzenie na innej podstawie działalności dydaktycznej, naukowej albo organizacyjnej w szkole wyższej, z którą Uniwersytet zawarł umowę o współpracy.
  4. Postanowienia o zakazie konkurencji powinny określać w szczególności jego zakres.
  5. Wprowadzenie zakazu konkurencji stanowi podstawę zwiększenia wynagrodzenia.
  6. Do pracownika niebędącego nauczycielem akademickim stosuje się odpowiednio ustęp 1.

§ 191

  1. Czas pracy nauczyciela akademickiego jest określony zakresem jego obowiązków dydaktycznych, naukowych i organizacyjnych.
  2. Senat określa zasady ustalania zakresu obowiązków nauczycieli akademickich, rodzaje zajęć dydaktycznych, w tym wymiar zadań dydaktycznych dla poszczególnych stanowisk oraz zasady obliczania godzin dydaktycznych, uwzględniając:
    1. rodzaj zajęć, a w szczególności wykłady, seminaria, ćwiczenia, egzaminy, opiekę nad studentami, doktorantami i pracownikami;
    2. termin i warunki prowadzenia zajęć;
    3. pełnioną funkcję.
  3. Szczegółowy zakres i wymiar obowiązków nauczyciela akademickiego ustala kierownik jednostki organizacyjnej, w której nauczyciel akademicki jest zatrudniony.

§ 192

Rektor może obniżyć wymiar zajęć dydaktycznych w razie powierzenia nauczycielowi akademickiemu zatrudnionemu w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywania ważnych zadań, jeżeli zadania te mają istotne znaczenie dla Uniwersytetu i wymagają znacznego nakładu pracy lub w razie realizowania przez nauczyciela akademickiego projektów badawczych.

§ 193

Rektor ustala zasady i tryb udzielania urlopu wypoczynkowego po zasięgnięciu opinii działających w Uniwersytecie związków zawodowych.

§ 194

  1. Rektor może udzielić nauczycielowi akademickiemu posiadającemu co najmniej stopień naukowy doktora, nie częściej niż raz na siedem lat zatrudnienia w Uniwersytecie, płatnego urlopu naukowego w wymiarze nieprzekraczającym roku w celu przeprowadzenia badań poza uczelnią, jeżeli nie spowoduje to zakłócenia toku pracy jednostki organizacyjnej, w której jest on zatrudniony.
  2. Urlopu udziela rektor, za zgodą dyrektora instytutu lub kierownika katedry (zakładu) albo dyrektora (kierownika) jednostki organizacyjnej Uniwersytetu, o której mowa w § 47, na wniosek nauczyciela akademickiego, zaopiniowany przez radę wydziału (radę naukową jednostki). Udzielenie urlopu osobom pełniącym funkcje kierownika katedry lub zakładu, następuje za zgodą dziekana.
  3. W okresie korzystania z urlopu kompetencje osób pełniących funkcje kierownika katedry lub zakładu, dyrektora (kierownika) jednostki wymienionej w § 47, związane z zajmowanym stanowiskiem, ulegają zawieszeniu. Zawieszeniu ulegają też dodatki do wynagrodzenia pobierane w związku z pełnioną funkcją. Jednocześnie dziekan wyznacza i upoważnia nauczyciela akademickiego do działania w zastępstwie kierownika katedry lub zakładu. Nauczycielowi temu przysługują dodatki za pełnioną funkcję.
  4. Nauczyciel akademicki korzystający z urlopu może w szczególności pełnić funkcje promotora, promotora pomocniczego, recenzenta lub opiniodawcy w przewodach o nadanie stopnia lub tytułu naukowego i wszelkich innych postępowaniach kwalifikacyjnych, do których został wyznaczony przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów. Uniwersytet może go delegować - za jego zgodą - do udziału w seminariach, konferencjach lub kongresach naukowych w kraju lub za granicą. Może on też opiekować się swoimi doktorantami, nie pobierając za to odrębnego wynagrodzenia.
  5. Na wniosek nauczyciela akademickiego urlop może zostać podzielony, nie więcej jednak niż na dwie części, jeżeli nie spowoduje to zakłócenia toku pracy jednostki organizacyjnej, w której jest on zatrudniony. Przepis ustępu 2 stosuje się odpowiednio.
  6. W szczególnie uzasadnionych przypadkach rektor może na wniosek nauczyciela akademickiego wyrazić zgodę na przerwanie urlopu. Niewykorzystaną cześć urlopu przyznaje się w terminie późniejszym, wskazanym we wniosku. Przepisy ustępów 2 i 5 stosuje się odpowiednio.
  7. Od decyzji rektora w sprawie udzielenia, podziału lub przerwania urlopu odwołanie nie przysługuje.
  8. Urlopu nie udziela się nauczycielowi akademickiemu, który otrzymał ostatnią ocenę negatywną.

§ 195

  1. Nauczyciel akademicki przygotowujący rozprawę doktorską, który ma otwarty przewód doktorski, na umotywowany wniosek może otrzymać płatny urlop w wymiarze nieprzekraczającym trzech miesięcy, jeżeli nie spowoduje to zakłócenia toku pracy jednostki organizacyjnej, w której jest on zatrudniony.
  2. Urlopu udziela rektor po uzyskaniu pozytywnej opinii promotora rozprawy doktorskiej oraz zgody dyrektora instytutu lub kierownika katedry (zakładu) i rady wydziału.
  3. Na wniosek nauczyciela akademickiego urlop może zostać podzielony, nie więcej jednak niż na dwie części, jeżeli nie spowoduje to zakłócenia toku pracy jednostki organizacyjnej, w której jest on zatrudniony. Przepis ustępu 2 stosuje się odpowiednio.
  4. W szczególnie uzasadnionych przypadkach rektor może na wniosek nauczyciela akademickiego wyrazić zgodę na przerwanie urlopu. Niewykorzystaną część urlopu przyznaje się w terminie późniejszym wskazanym we wniosku. Przepisy ustępów 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
  5. Pobieranie stypendium doktorskiego nie stanowi przeszkody w udzieleniu urlopu.
  6. Od decyzji rektora w sprawie udzielenia, podziału lub przerwania urlopu odwołanie nie przysługuje.
  7. Urlopu nie udziela się nauczycielowi akademickiemu, który otrzymał ostatnią ocenę negatywną.

§ 196

  1. Nauczyciel akademicki zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy, po przepracowaniu co najmniej piętnastu lat w Uniwersytecie, ma prawo do płatnego urlopu dla poratowania zdrowia w celu przeprowadzenia zaleconego leczenia, jeżeli stan jego zdrowia wymaga powstrzymania się od pracy. Łączny wymiar urlopu dla poratowania zdrowia w całym okresie zatrudnienia nauczyciela akademickiego nie może przekroczyć jednego roku. W przypadku gdy urlop dla poratowania zdrowia jest wykorzystywany w częściach, kolejnego urlopu można udzielić nie wcześniej niż po upływie trzech lat od dnia zakończenia ostatnio udzielonego urlopu.
  2. O potrzebie udzielenia nauczycielowi akademickiemu urlopu dla poratowania zdrowia orzeka uprawniony lekarz posiadający uprawnienia do wykonywania badań profilaktycznych, wykonujący działalność w jednostce służby medycyny pracy, z którą Uniwersytet zawarł umowę, na podstawie skierowania wydanego przez rektora na wniosek nauczyciela akademickiego.
  3. Urlopu udziela rektor w porozumieniu z dziekanem albo dyrektorem (kierownikiem) jednostki organizacyjnej Uniwersytetu, o której mowa w § 47, na pisemny wniosek nauczyciela akademickiego.

§ 197

Nauczyciel akademicki korzystający z urlopu dla poratowania zdrowia nie może w tym czasie wykonywać pracy zarobkowej ani prowadzić działalności gospodarczej.